Social Networking na je dood

In de zomer van 2009 is een goede kennis van mij vroegtijdig komen te overlijden. Hij was, net als ik en met ons vele anderen, een groot verbruiker van het internet, en hij vertoefde graag op websites zoals Facebook, Twitter en LinkedIN. Daarnaast had hij ook een eigen website met veel autobiografische informatie en een actief sociaal netwerk gebeuren via zijn eigen website. De vraag die mij mij opkwam toen hij pas was overleden; Wat gebeurt er nu eigenlijk na je dood met al deze digitale informatie op het internet?

Om na iemand zijn dood ook nog eens zijn of haar digitaal bestaan af te pakken, door websites en profielen actief te verwijderen, lijkt mij ook zo radicaal en cru voor de nabestaanden. En wie gaat dat eigenlijk beslissen na je overlijden? En wie gaat het dan uitvoeren? De website administrators, een persoon die jou al helemaal niet heeft gekend? Kun je überhaupt verbannen worden van het internet?

Maar wat mij overkwam is eigenlijk nog veel opmerkelijker: vlak na zijn overlijden, kreeg ik “status update informatie”bericht vanuit Facebook en LinkedIN. Wat bleek, zijn netwerk was groter geworden (behoorlijk zelfs!). Hij had zich verbonden aan iemand anders (voor de sceptisch mensen onder ons: nee, ik weet het zeker dat het niet anders om was) en zo zijn netwerk vergroot. “Goh, opmerkelijk, zal wel een vertraagde melding zijn, of een kleine bug ergens in het systeem” dacht ik nog in den beginne. Totdat ik ongeveer een maand later nogmaals een dergelijk bericht ontving waarbij zelfs op Twitter een nieuwsflits voorbij kwam. Toen dacht ik; er zal toch niet iets of iemand zijn die zich voor hem uitgeeft…….en die deze sociale netwerken in stand houdt? (On)bewust? Of was dit dan misschien toch het teken waar we als mensheid al eeuwen op wachten; er is meer na de dood, er is zelfs een breedband verbinding in het hiernamaals! Plotseling begreep ik alles, alles kreeg zijn plek in de puzzel der automatisering; Virtualisatie, Cloud computing, Wireless verbinding, Artificial Intelligence, alles komt plots bij elkaar.

Vandaag zag ik echter het toppunt voorbijkomen: Er kwam een aanbeveling van hem voorbij op LinkedIN. Dus zelfs na zijn dood bemoeide hij zich nog met de zaken in het hier en nu. Ik ben maar eens op onderzoek uit gegaan, dit kon toch niet het werk zijn van bovenaf? Nee, de uitslag van mijn onderzoek was achteraf toch teleurstellender dan ik had verwacht. Het bleek inderdaad zo te zijn dat een familielid van de overledene zich toegang heeft verschaft tot de diverse webprofielen van de overledene. Hij vond dat hij dit verplicht was om te doen om zo de naam en het digitale leven van hem in ere te houden. Of mijn goede kennis dit ook had gewild, ik denk het niet, maar bewijzen kan ik het niet.

Conclusie

In deze zoektocht naar antwoorden heb ik wel een hele nieuw markt voor Notarissen, Verzekeringsmaatschappijen en ICT dienstverleners ontdekt: een “hoe om te gaan met mijn digitale dood” testament, verzekering of dienstverlening. Iets in de trant van “wij verzekeren u dat u ook digitaal komt te overlijden”. Zonder gekheid, ik denk dat als u actief bent op het internet, met websites, social networking, FaceBook, Twitter, LinkedIN, en al die andere websites die ik allicht vergeten ben, u zich ook moet afvragen wat er moet gebeuren met al die informatie en webprofielen na uw eigen overlijden? Bij het beantwoorden van deze vraag moet u zich ook even in beelden wat familie en vrienden, dagelijks, voorbij zien komen, zelfs na uw dood.

Wat ik wil? Volg mij via Twitter en ik zal u achteraf berichten vanaf mijn Cloud.